[:nl]Onderweg hebben we een paar keer wat last gehad van wat turbulentie, maar de vlucht verliep eigenlijk voorspoedig.
\nOm 12:15 zijn we geland in Sydney. Als eerste moesten we zien door de douane te komen. Eigenlijk geen probleem. Doordat we medicijnen en sportschoenen bij ons hadden (en dit ook netjes hadden opgegeven), kregen we een markering op de ticket.
\nVoorbij de douane moetsen we naar band 14 om daar de koffers op te halen..
\nDoordat we op Schiphol een duidelijk herkenbare groene kleur banden voor om de koffers gekocht hadden, waren onze koffers ook goed herkenbaar.
\nNu nog een hobbel te nemen: de controle van de koffers.
\nGelukkig kwamen we een erg vriendelijke douane beambte tegen (ene Piere uit Belgie) en nadat we hadden verteld dat we zelf de schoenen grondig gereinigd hadden en dat de medicijnen voor persoonlijk gebruikt zijn, vertelde hij ons: “Daar is de exit”.
\nHet was niet nodig de koffers open te maken !<\/p>\n
Eenmaal in de grote publieke hal hebben we ons netjes gemeld bij ‘Ready2Go’ voor ons transfer naar het hotel.
\nHelaas hebben we buiten een aardige tijd moeten wachten, omdat er maar geen busje kwam.
\nNa een aantal bel pogingen (zelfs van de taxi chauffeurs) kwam er dan toch eindelijk een bus aan, maar daar kunnen maar maximaal 11 personen in. Er we waren ondertussen al met een man of 20.
\nEerlijk is eerlijk, dus de personen die er het langst stonden, mochten met de eerste bus mee.
\nDe tweede bus liet gelukkig niet zo lang op zich wachten. Via een aantal tussenstops (geen enkel gezelschap ging naar hetzelfde hotel) werden wij als laatste bij het Holiday Inn Old Sydney afgezet.
\nEen schitterende locatie en twee mooie kamers.<\/p>\n
Na ons snel even omgekleed te hebben (lekker de korte broek aan) zijn we gaan lopen naar een aantal plaatsen waar je kunt gaan staan voor Sydney’s NYE.
\nDit New Years Eve evenement trekt zo’n 1,2 miljoen bezoekers. Een mooi plekje om het vuurwerk goed te kunnen bewonderen is dan ook erg gewenst.
\nHet eerste punt dat we bedacht hadden was vlak bij het hotel. Inderdaad een schitterend uitzicht op de brug. Maar niet echt een mogelijkheid om even te gaan zitten.
\nVanwege het verwachte aantal bezoekers zouden we daar dan al zeker om een uur of 1 in de middag al moeten gaan staan. Dat wordt dan wel heel lang en waarschijnlijk ook heel pijnlijk.
\nOnze tweede optie was die naast het beroemde gebouw, het Sydney Opera Building.
\nBij aankomst bleek dat het er toch wel erg veel op leek dat het alleen toegangkelijk was voor genodigden (en personen die zo’n 300 dollar willen neertellen voor een kaartje).
\nOnze laatste optie was op de punt van Mrs McQuires chair.
\nNu even te ver om lopend te gaan verkennen. Eert maar eens terug naar het hotel om op zoek te gaan naar wat te eten.<\/p>\n
Bij terugkomst in het hotel is Ciska even gaan informeren bij de receptie, omdat we iets in de welkoms documentatie hadden gelezen over ‘roof-top-access’ (en voor ons erg belangrijk :-).
\nHet is inderdaad gratis voor gaster van het hotel. Ze heeft ook maar snel even geregeld dat er in ieder geval voor Janny een stoel aanwezig zou zijn, zodat ze niet de hele avond hoeft blijven te staan.
\nWat een mooi alternatief voor de 3 eerder genoemde alternatieven
\nEn wat een uitzicht vanaf het dakterras !!<\/p>\n
Na dit alles bekeken te hebben was het toch eigenlijk wel tijd voor een warme maaltijd.
\nNa het eten maar terug gegaan naar de kamer, waar we bijna direct van vermoeidheid in slaap zijn gevallen.
\n[:]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"