[:nl]We waren nog maar net wakker of de zon scheen al door de gordijntjes de cabin in. Zou het vandaag dan wel gaan lukken ? Zouden we goed weer krijgen ?
\nHelaas niet. Nog geen tien minuten later begon het al weer te regenen. Niet erg hard, maar je zou er wel nat van worden.
\nEerst maar eens lekker rustig ontbijten. Toast, thee, sap, enz.
\nWe hadden vandaag niet zo veel kilometers voor de boeg en ook niet veel te doen onderweg, zodat we rustig aan konden doen.
\nVoor twee uur mogen we toch niet inchecken op de camping.
\nIets voor tienen de sleutel ingeleverd. Ronald stond nog even met iemand van de reception te praten en gaf aan dat het eigenlijk de bedoeling was om nog even bij de gletsjer te gaan kijken.
\nMaar door de regen zou dat waarschijnlijk niet haalbaar zijn.
\nDe man gaf aan dat het een goed pad was richting de gletsjer. Zeker geen modder pad. En dat waarschijnlijk de regen zo wel minder zou worden.
\nWe hebben het er dan toch maar op gewaagd. Eerst naar de parkeerplaats net ten zuiden van het dorp.
\nDaar de auto neergezet en de jassen aangetrokken. De regen was inderdaad verminderd tot een hele lichte miezer. Je zou haast denken dat het droog was.
\nWe zijn naar het Sentinel Rock uitzicht punt gelopen. In het begin bijna vlak, maar even later ging het toch berg op.
\nEenmaal boven hadden we inderdaad een schitterend uitzicht de vallei in. Helaas konden we de gletsjer zelf niet zien. Die was net te ver terug getrokken.
\nOf dat nu kwam omdat het zomer was, of vanwege de global warming, dat wisten we niet.
\nEr hing wel veel laaghangende bewolking om de bergen heen. Alsof het mistig was. In de mist geen apen gezien, alleen maar mensen (al hoewel je soms het verschil niet ziet).
\nHet begon weer harder te druppen, dus zijn we maar terug gelopen naar de auto.
\nWe hebben in ieder geval genoten van schitterende natuur een een mooie wandeling.<\/p>\n
Nu op naar Greymouth. De eerste honderddertig kilometer waren we zaterdag ook al overgekomen. Dus het zou bekend moeten zijn.
\nMaar omdat we de weg nu vanaf de andere kant rijden, ziet het landschap er toch weer compleet anders uit.
\nWel jammer dat het steeds harder ging regenen.
\nVlak voor Hokitika leek de regen minder te worden en de lucht lichter.
\nWe zijn weer naar het cafe gegaan waar we zaterdag ook hadden gegeten. Doordat dat goed was bevallen en het nu rond etenstijd was, zijn we als eerste het cafe ingegaan.
\nOok nu was het weer verrukkelijk. En….. de zon kwam door.
\nNa de lunch zijn we even terug gelopen naar de auto om de zonnebrillen te pakken. Daarna na Hokitika Beach gewandeld.
\nJe kon al goed horen dat we vlak bij de kust moesten zitten vanwege het gedonder van de golven.
\nDaar kun je uren naar kijken.
\nNa een tijdje zijn we weer terug gegaan naar de auto. Nu moeten we toch even een stukje geschiedenis meepakken.
\nAan de zuidkant van de stad is een weg (Gibson Quey) die naar het punt gaat waar de rivier de zee in stroomt.
\nAlleen vandaag ging het andersom. De zee stroomde de rivier in.
\nAan het einde van de weg ligt een replica van een tweemaster. Dit is een gedenk punt voor alle schepen die zijn vergaan bij het binnen varen van de rivier.
\nEr is maar een hele kleine vaargeul aanwezig, bijna niet te zien, maar als je die mist, is het einde boot.
\nOmdat het nog steed zo lekker zonnig was, zijn we ook nog even getopt bij Customs House.
\nDe weg naar Greymouth hebben we heerlijk in de zon kunnen rijden. Vlak langs de kust. Links zagen we de zee, rechts de grote varens en scheef gewaaide bomen.<\/p>\n
Ook nu hebben we weer een schitterende cabin.
\nRuime slaap plaats, aparte badkamer met schitterende douche. klein maar goed keukentje en een ruime woonkamer.
\nVoor het boodschappen doen zijn we eerst even met z’n drieen naar de zee gelopen. Was dat ver ? Nee hoor, even de camping over, door de duin en we staan aan het strand.
\nNog geen honderd meter lopen.
\nOok nu weer erg indrukwekkend hoe de golven op de kust slaan.
\n[:]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"